27.10.16

ბრმა პაემანი ორიჯისთან

პირველად მოხდა, რომ კონცერტზე წავედი ბრმად ან ყრუდ, უფრო მოუხდება. წავედი იმიტომ, რომ ისეთი ხალხის აღფრთოვანებული პოსტები წავიკითხე, ვის გემოვნებასაც ვენდობი. არ მოვუსმინე არც ერთ სიმღერას თუ ჩანაწერს. მინდოდა სიურპრიზი ყოფილიყო და...
ძალიან აღფრთოვანებული წამოვედი.
Psychic TV

19.10.16

24 საათი

01:00 - დავიძინე.
02:40 - მაქსიმეს მოშივდა, რძე გავუკეთე, ჭამა, დავიძინე. უკვე დაპროგრამებულივით ვდგები ხოლმე წამოტირებაზე, გავდივარ სამზარეულოში, შუქს ვანთებ და ვცდილობ, თვალები ბოლომდე არ გავახილო, რომ არ გამოვფხიზლდე.
06:30 - მაქსიმეს მოშივდა, რძე გავუკეთე, ჭამა, დავიძინე. იგივე.
07:30 - მაღვიძარამ დარეკა.
07:40 - snooze
07:50 - snooze
08:00 - ავდექი, სხვა რა გზა მაქვს.
09:00 - სამსახურში ვარ. გამიმართლა, პარკინგზე 5 წუთიც არ დამიხარჯავს, ადგილი მალე ვიპოვე.
13:00 - კამექსში გავიარე, ჩემი პოლასჩოისები ჩამოვიდა. ამაზე ცალკე უნდა დავწერო.
16:00 - მოვრჩი მუშაობას, წავედი სახლში. -1 საათი სამუშაო დრო. უძილობის ბენეფიტი.
19:00 - შეხვედრა მაქვს. ნახევარი საათი დავკარგე საცობში. ამ დროს მანქანით გასვლა არ ღირს.
21:30 - მოვედი სახლში, შევვარდი სამზარეულოში, გავაკეთე ლობიო ავოკადოთი, ხილის სალათა და ბოსტნეული მაწვნით.
23:00 - შეკვეთა მაქვს დასახატი, ასაწყობი. ადრე დაძინება არ გამოდის.
01:00 - საბანში გავეხვიე და დავიძინე.

15.10.16

პორტო

დრაფტებში დამრჩენია ეს პოსტი. უპორტობა როგორ იქნება...

დილით დავიძარით ესპოზენდედან, მანქანის ავზი საწვავით ავავსეთ და მივედით europcar-ის ოფისში. ცოტა სანერვიულო იყო, ვაიდა მანქანა არ მოსწონებოდათ? ან საგზაო ჯარიმები დაგვხვედროდა? თან დაჯავშნისას ვიცოდით, რომ 350 ევრო უნდა გადაგვეხადა მანქანის დაბრუნებისას, რახან სხვა ქვეყანაში ვტოვებდით. მოკლედ, მივედით, გადმოვაბარგეთ ჩანთები, ნაწილი შევიდა მანქანის დასაბრუნებლად და გასაღების ჩაბარებისას 20 ევრო გადაახდევინეს მხოლოდ, რაღაც მომსახურების, არ მახსოვს რისი. გამოვიდნენ გაოცებულები, 350 ევრო არ მოუთხოვიათო. დავტაცეთ ჩანთებს ხელები და გამოვიქეცით :)))

აეროპორტში შევიარეთ, ბარგი დავტოვეთ. ძალიან მოსახერხებელია, ძვირიც არ გამოვა. ერთი განყოფილება ავიღეთ და 16 ევრო (მგონი) გადავიხადეთ ორ დღეში.

სახლთან ჰოსტის დედა და ბებია დაგვხვდნენ. დაგვაბინავეს, გვირჩიეს, ცნობილი პორტუგალიური ბურგერი ჭამეთო და ერთი ბოთლი პორტვეინი გვაჩუქეს.

ძალიან მშივრები პირველივე ღია კაფეში შევედით. კვირას მოგვიწია ჩასვლა და თითქმის ყველაფერი დაკეტილი იყო. 6 ცალი francesinha შევუკვეთეთ. ეს პორტოს საფირმო ბურგერი ყოფილა. საკმაოდ დიდი პორციაა და მსუყე. არ გადავრეულვარ, თუმცა გემრიელი იყო.

მერე ბევრი ვიბოდიალეთ ქუჩებში. რაღაცნაირი მშვიდია იქაურობა. შეიძლება კვირა რომ იყო, იმიტომ? ან არსად რომ აღარ გვეჩქარებოდა? არ ვიცი, რაღაცნაირად მთელი ამ მოგზაურობის მანძილზე პირველად განვიტვირთე.

მერე ვიღაც რუსებმა ხუთ ევროდ მოგვცეს ტრამვაის ორი ბილეთი, ვადა ჰქონდა ჯერ და ულიმიტო ასვლა შეგეძლო. მე და თეო ავედით ერთში, ბოლო გაჩერებაზე გადავსხედით მეორეში, მესამეს დააგვიანდა და აღარ დაველოდეთ. ძალიან სასაცილო იყო სიტუაცია, სკამის საზურგე შეგეძლო გადაგეწია და 180 გრადუსით ბრუნდებოდი. თან სულ ტურისტები ვიყავით და სამოძრაო მანძილიც ცოტა იყო. აი, მესამესაც რომ დავლოდებოდით, გაგვიყვანდა სანაპიროზე, სადაც შუქურა დგას. ეს მეორე დღეს გავაცნობიერე და ვინანე, თუმცა მაინც დრო გვეწურებოდა და თან აუცილებლად ვაპირებ პორტოში დაბრუნებას.

უკანა გზაზე რაღაც ვინთიჯ მაღაზია-კაფეში აღმოვჩნდით. ეს იყო საოცრება. გარეთ კაფე ჰქონდა, შიგნით ძველი საწყობი საოცარი ნივთებით. აუცილებლად სანახავი ადგილია, თან ცენტრთან ახლოსაა და შეიარეთ, თუ დაინტერესდებით. Armazem ქვია.

სადღაც მოედანზე ფლი მარკეტზე აღმოვჩნდით. საყვარელი ჩანთა ვიყიდე და ორი წკაპი. ავტორიც იქვე იყო, გავიცანი, წამოსვლისას მაგნიტი მაჩუქა <3 მერე თეომ გლინტვეინზე დამპატიჟა, ამასობაში წვიმაც დაიწყო. მოკლედ, პორტო რაღაც ისე მახსენდება, ძალიან მშვიდად. უკვე დავწერე, ხო?

ღამით ვიბოდიალეთ ქუჩაში. ცენტრში მშვენიერი იტალიური პიცერიაა, 2 ევროდ ძალიან დიდი და ნოყიერი ნაჭერი მოგდის. განსაკუთრებით მისწრებაა, როცა მოგზაურობა მთავრდება და ფულიც ცოტა გაქვს.  მეორე დილითაც ჯერ ამ პიცერიაში შემოვიარეთ, მერე ცოტა ვისეირნეთ და დავიძარით აეროპორტისკენ.



პორტო-ბარსელონას ბილეთი თბილისში ვიყიდეთ, რაღაც აქცია იყო ერთი დღით და 60 ევრო მივეცით. როგორი აჟიტირებულები წავედით აეროპორტში, ვერ წარმოიდგენთ. ყველასთვის პირველი ბიზნეს კლასური გამოცდილება იყო. ჰოდა, მივედით აეროპორტში, ურიგოდ გავიარეთ რეგისტრაცია B-), მივედით ჩასასხდომ ზოლთან, ჩვენთვის ცალკე რიგი იყო, სადაც ჩვენს გარდა 4-5 კოსტუმიანი ბიძა იდგა და ეკონომ კლასის რიგი იყო უშველებელი. ალბათ, ფიქრობდნენ, რომ რიგი აგვერია, ჩაცმულობით თუ იმსჯელებდნენ. ჯერ ჩვენ გაგვატარეს, მაგრამ რად გინდა, 40 წუთი ვიდექით გარეთ და ველოდებოდით, როდის დაცლიდნენ თვითმფრინავს, რომ მერე ავეშვით. ავედით და არც ფარდა, არც ფეხის გასაშლელი, არც ბალიში, რომელ შამპანიურზეა საუბარი. პატარა ჩანთები ფეხებთან დაილაგეთო, გვთხოვეს. მგზავრობა სულ 80 წუთი გაგრძელდა და ამ ხნის განმავლობაში ჯერ საჭმელი ჩამოატარეს გასაყიდად, მერე სასმელი, სტიკერები და ბოლოს სუნამოები. მოკლედ, რაინეარს ბიზნეს კლასი საერთოდ არ ჰქონია და ამის შესახებ დაფრენის შემდეგ გავიგეთ :)))


12.8.16

ესპოზენდე / Esposende

ამ პატარა ქალაქს ცალკე პოსტი ეკუთვნის. უფრო სწორად, იმ გესთჰაუსს, სადაც აღმოვჩნდით.
პორტოში სახლის მოძებნა არ იყო იოლი. პირველი ღამე დასარჩენი არ გვქონდა, ამიტომ სადღაც აეროპორტთან ახლოს მდებარე საკურორტო ქალაქში დავჯავშნეთ გესთაუსი. მარტო გამოსაძინებლად გვჭირდებოდა, მაგრამ ისეთი საყვარელი ადგილი აღმოჩნდა, სიამოვნებით დავრჩებოდი 1-2 ღამე.

ადმინისტრატორი გოგო ძალიან სასაცილო იყო, ინგლისური ცუდად იცოდა და ყველაფერზე OK? იძახდა. გესთჰაუსი იყო ძალიან ლამაზი, პატარა საყვარელი ეზოთი. მაცივარში ცივი ლუდი, ლიმონათი და იოგურტები იდო, აიღებდი და მაცივარზე შემომდგარ ვედროში 80 ევრო ცენტს ყრიდი. მაფინებიც ელაგა მაგიდაზე. აუჰ, მასეთი სახლი მინდა თბილისში :D

პენსიონერული დასვენება თუ მოგინდათ, აუცილებლად ეწვიეთ აქაურობას.




11.8.16

Costa de Caparica

Costa de Caparica - სამოთხე! უფრო სწორად, სერფერების სამოთხეა, თორემ ოკეანე ისეთი ცივია, ფეხი რომ ჩავყავი, კინაღამ ჩავიფსი. არც საცურაო ადგილია, სამაგიეროდ შეგიძლია კაგოტრიალდე ოქროსფერ ქვიშაზე და დაიკიდო ყველაფერი.

სერფინგის სწავლაც არ ჯდება ძვირი, თუ გადაწყვეტთ.

9.8.16

ლისაბონი

რონდას შემდეგ გეზი პირდაპირ პორტუგალიისკენ ავიღეთ. გადაწყვეტილი გვქონდა, რომ სადმე პორტუგალიაში გვესადილა, ამიტომ არ ვჭამე და როგორც კი საზღვარი გადავლახეთ, შიმშილმა თავი შემახსენა.
გზად ფაროში შევიარეთ, თან დასათვალიერებლად, თან საჭმელად.
ფარო საპორტო ქალაქია თუ სოფელი. არ ვიცი, ძალიან პატარაა. რაღაც მოედანია შუაში მანდარინის ხეებით, ძეგლით და კაფეებით, რომელიც დაკეტილი დაგვხვდა, არადა მენიუში ბატის ხორცი ჰქონდათ და გასინჯვას ვაპირებდი.
ძალიან ცხელოდა. პირველი, რაც გაგვიკვირდა, იქვე პორტის კაფეში მიმტანი კაცი იყო, რომელმაც ინგლისური იცოდა. გაგვიკვირდა, იმიტომ, რომ ესპანეთში ჭირდა ინგლისურად კომუნიკაცია.
უგემურად მივირთვით და დავტოვეთ იქაურობა.

ლისაბონამდე შორი იყო. აი, პორტუგალიის საზღვარი როგორც კი გადავკვეთეთ, მაშინვე მოუვლელი ყვავილები, დალატკული გზები დაიწყო. აქ უფრო მეტი ფასიანი გზის ნიშანი დგას, თუმცა საფასური მანქანის ზომით ითვლება და რაღაც ხურდებია, რომელიც 20 ევრომდე (მგონი) ავიდა.

ლისაბონში რომ ჩავედით, ბნელოდა, ათის ნახევარი იყო. ყოფილხართ ლისაბონში? ძველ ქალაქში ვიწრო, ქვაფენილიანი გზები, ერთი მანქანა რომ გაივლის კომფორტულად, არადა ორმხრივი მოძრაობა როა და შუაში ტრამვაის ლიანდაგები გადის. წარმოიდგინეთ ეს ყველაფერი, დიდი მინივენი და + სახალხო ზეიმი! ტროტუარებზე მიჩერებული მანქანებით და  ხალხით იყო იქაურობა გადაჭედილი, ყველა კუთხეში მაყალი ენთო, მუსიკა ხმამაღლა და ნასვამი ხალხი. მოკლედ, იქაურ თბილისობაზე ამოვყავით თავი. home, sweet home.

ჰოსტი 10-ზე გველოდებოდა. მანქანა ვერაფრით დავაპარკინგეთ. სახლსაც ვერ ვაგნებდით. ბოლოს, სადღაც მივაჩერეთ მანქანა და სამნი წავედით სახლის მოსაძებნად. ძლივს ვიპოვეთ, გასაღები გამოვართვით და წამოვედით უკან, მანქანისკენ, გზად პარკინგიც უნდა მოგვეძებნა. ერთგან კი ვნახეთ, მაგრამ "სტაიანშიკები" ისეთი მთვრალები იყვნენ, ნაქირავები მანქანის დატოვება ვერ გავრისკეთ. მოკლედ, სავსე მანქანას ამ გზებზე გაუჭირდა, ისევ ნაწილი ჩამოვედით და დავიშალეთ, ასე გამოვიდა.

12-ზე მივედით ისევ სახლში. ამასობაში გაგვახსენდა, რომ მემეს დაბადების დღე მოდიოდა. მანამდე გვქონდა გადაწყვეტილი, სიურპრიზი მოგვეწყო, მაგრამ ამ აურზაურში ვის გაახსენდა? წავედით მე და თეო ტორტის და სანთლის საძებნელად. რაღაც ბარში ვიყიდეთ კრუასანი. სანთელიც გვინდოდა. თეომ happy birthday უმღერა და მერლინ მონრო განასახიერა სანთლის ასახსნელად :D მოკლედ, ბარისტა ქალმა სადღაც ზედა თაროდან მტვრიანი სანთელი გადმოიღო, მარა ვერ მოგყიდითო. ბოლოს გადაწყვიტა, გათხოვებთ და ხვალ დამიბრუნეთო. ავიტანეთ სახლში, ჰოსტის ნაჩუქარი პორტვეინიც მოვუდგით და ასე მივულოცეთ მემეს დაბადების დღე, რომელმაც მანამდე ჩვენი ჩანთები ათრია და სულ არ ჰქონდა სადღესასწაულო განწყობა :D
ის სანთელი მეორე დღესვე წავიღე, მაგრამ ბარი დაკეტილი დამხვდა და ვალი შემრჩა, აუცილებლად უნდა დავბრუნდე.

იმ ღამეს ფეხით იმდენჯერ გავიარეთ ლისაბონის ძველ უბანში, რომ გარკვეულწილად წარმოდგენა შეგვექმნა კიდეც და ძალიან მომეწონა. ღამის სამამდე მღეროდნენ და ხმაურობდნენ ქუჩებში, მერე ჩამეძინა.


დილით პირველ რიგში მანქანა გადავაყენეთ სადღაც ტაქსების პარკინგზე, რომელიც უფასო აღმოჩნდა. ფეხით ამოვუყევით ქუჩას. არ ვიცი, როგორ უნდა ავხსნა, როგორია ლისაბონი. ძალიან მომეწონა. რაღაც ევროპას არ ჰგავს და ყველაფერი ძველია. აუცილებლად სანახავი ქალაქია.

მოვინახულეთ საუკუნის წინ აშენებული ლიფტი (Santa Justa Lift), რომელში ასვლაც 5 ევრო ღირს, მაგრამ ზემოდან საოცარი ხედი იშლება. ვიყავით წმინდა გიორგის ციხესიმაგრეში (Castelo De S. Jorge), სადაც ფარშევანგები დაბოდიალობდნენ, გავსინჯეთ საშინელი პორტვეინი, რომელსაც ბებიაჩემის გაკეთებული ანწლის ჭაჭის გემო ჰქონდა, საშინელი სანგრია და მოჰიტო, მივირთვი ნატა, იქაური ნამცხვარი, რომელსაც მოტარტალეტკო ფორმა აქვს და პონჩიკს ჰგავს გემოთი. ა, ჰო, კიდევ HM-ში ვიშოპინგეთ და ბუჟგულა დაგვეკარგა :)))

ორი ღამე დავრჩით ამ საოცარ ქალაქში. ძალიან საყვარელი და კომფორტული სახლი გვქონდა. ისე გამოვიდა, რომ ტრამვაიში ვერ ჩავჯექი, არადა ზუსტად ჩვენი აივნის ქვეშ გადიოდა.

რჩევა #1: იქაური სიმი ვიყიდეთ 5 ევროდ, სალაპარაკო წუთები და 500 მბ ინტერნეტით და რა კარგი ფასიაო, გაგვიხარდა. მერე რომ გავხსენით ბარათი, 3 ევრო ყოფილა ღირებულება. მოგვატყუეს :)))

რჩევა #2: რაღაც კაფეში შევედით და სანამ ჩვენი შეკვეთა მოიტანეს, სუფრა გაგვიწყვეს, კარაქი, ჯემი, პურები, ხამონი, ზეთისხილები. მიმტანმა გამაფრთხილა, თუ არ შეჭამთ, არც გადაიხდითო, მაგრამ ძალიან გვშიოდა და დაახლოებით 7 ევრო დაემატა ჯამში. გაითვალისწინეთ, მაინც. 

7.8.16

რონდა

რონდას ნახვა დეიდაშვილმა მირჩია. მე კიდევ ვურჩევ ყველას, ვინც ესპანეთში აპირებს წასვლას. მარბელადან გზას რომ შევუდექით, მეგონა გომბორზე გადავდიოდით. სულ აღმართი, ვიწრო გზა, ნისლი. გზის დასაწყისში მდიდრული ვილები გამოვიარეთ აუზებით, გოლფის მოედნებით და ლამაზი ბაღებით.
ძალიან ლამაზი პატარა ქალაქია ძველი ქვის ხიდით. ხიდიდან ულამაზესი ხედი იშლება ველზე. ფოტოები რომ ნახოთ, უფრო მიხვდებით რაზე ვსაუბრობ.

აი, აქედან არის ულამაზესი გადმოსახედი. შეგიძლიათ ქვემოთაც ჩახვიდეთ, მაგრამ ჩვენ გზად შევიარეთ, ამის დრო არ გვქონდა, ამიტომ მხოლოდ ხედებით დავტკბით. ხიდზე ჩასასვლელიცაა, 2 ევრო ღირს შესვლა და მიდიხართ პატარა დარბაზში, სადაც ვიდეოა გაშვებული, არაფერი საინტერესო, ამიტომ ფულის გადახდა არ ღირს.

ამ ხიდთან პარკია და იქვეა პარკინგიც, რომელიც ძალიან იაფია, ამიტომ მანქანით ჩასვლა პრობლემა არაა. მოედანზე მაკდონალდსია, მაგრამ თუ აბრას არ შეხედეთ, ვერც მიხვდებით.
კიდევ ძალიან ლამაზი ტანსაცმელი იყიდება, ორი მაისური ვიყიდე :))

5.8.16

მალაგა

მალაგას რომ ჩაწერთ google search-ში, პირველი, რასაც აგდებს, მომხიბლავი პლიაჟებია, ლამაზი ქვიშა, სუფთა წყალი... მოკლედ, ჩამოდიო, ფოტო იძახის.
ჰოდა, ჩავედით.
სახლი გარეუბანში აღმოჩნდა, ცენტრში ვერ დაპარკინგდებითო, ამიტომ ავტობუსით წავედით მალაგეტას პლიაჟზე.
გზის ერთ მხარეს ზღვაა, მეორე მხარეს - კორპუსები. აქა-იქ ძალით გახარებული პალმა, ჭუჭყიანი ქვიშა და ბინძური წყალი. მოკლედ, არაფერი განსაკუთრებული.
ძალიან დაგვწყდა გული, არ ველოდით ასეთს.
ამასობაში თეომ ვიღაც ადგილობრივებისგან გაარკვია, რომ მოშორებით ახალი პლიაჟები იყო გაკეთებული ბარებით და კაფეებით. დავიძარით იქით.
გზად კორიდას სტადიონზე აღმოვჩნდით, ვარჯიშობდნენ ტორეადორები. ძალიან სასაცილო იყო პლასტმასის ხარის დევნის ყურება.
ახალი ბულვარი ძველ ქალაქში აღმოჩნდა. ძალიან საყვარელი ადგილია, წარმოიდგინეთ, ერთ მხარეს ზღვა და ქვიშა, მეორე მხარეს კედლებზე შეფენილი სახლები და შუაში გნომების სახლები, პირდაპირ მიწიდან რომ შედიხარ და თავი თუ არ დახარე, კარში ვერ შეეტევი.
თევზის საჭმელად რაღაც პანსიონატის სასადილოს მსგავსი კაფე გვირჩიეს და ძალიან გემრიელად და მისაღებ ფასად დავაგემოვნეთ მაყალზე შემწვარი თევზის ასორტი, რვაფეხები და სანგრია. პაელა არ ვარგოდა.



მეორე დღეს ადრიანად გავუდექით გზას მარბელასკენ. დრო არ გვქონდა დასარჩენი, ზღვას გადავხედეთ, პატარა პარკში შევისეირნეთ და მაღაზიაში ხილი ვიყიდეთ. ძალიან კარგი ადგილია.

18.7.16

ძველი ტუმბოების ახალი ცხოვრება

ცოტა ხნის წინ ნაცნობისგან ძველი ავეჯი ვიყიდე. სულ მინდოდა მსგავსი ავეჯი მქონოდა და მერე გადამეკეთებინა. ეს პირველი ცდაა და კარგი გამოვიდა, მგონი. ბევრმა მკითხა, როგორ გავაკეთე, ამიტომ ჩამოვწერ ახლა ნაბიჯ-ნაბიჯ. რეალურად რთული არაა და ხელიდან ლაქის მოშორებამ უფრო მეტი დრო წაიღო, ვიდრე თვითონ განახლების პროცესმა.

1. ამოვათრიე ტუმბო გარაჟიდან, გავწმინდე, დავდგი მზეზე და შევათვალიერე. წარმოდგენა არ მქონდა, რა უნდა მექნა. ამ ძველ ავეჯს ლაქი ისე ადევს, მთლიანად აძრობა მგონი წარმოუდგენელია.
ორიგინალი

2. გავშკურკე ჯერ მსხვილი შემდეგ წვრილი შკურკით და გავწმინდე სველი ტილოთი. რეალურად ზედაპირი გავაუხეშე, რომ საღებავი კარგად დამჯდარიყო. პირდაპირ ლაქიანზე საღებავი იჭრება და კარგ ეფექტს ვერ მივიღებდი.
შესაღებად მზადაა

3. დავგრუნტე მთლიანად. გამოვიყენე dekorator-ის ექსტერიერის თეთრი საღებავის და Alpina-ს ყავისფერი გუაშის ნაზავი. მინდოდა რამე ნეიტრალური ფერი დამესვა. სახელურებზე შემოვაკარი სკოჩი, რომ ყავისფერი დამეტოვებინა. 
დაგრუნტული

4. თავიდან დაძველებას ვაპირებდი, მაგრამ მერე გამახსენდა მილიტარი მწვანე საღებავი მქონდა და მაქსის ოთახს უფრო მოუხდებოდა, იმიტომ რომ ღია ყავისფერი შპალიერია გაკრული. ერთი ფენა გადავუსვი და საკმარისი აღმოჩნდა.
შეფერილი

5. მშვენიერი გამოვიდა, მაგრამ გუაში ისეთია, ადვილად იხაზება. თავიდან ვიფიქრე, მაინც ასე დამეტოვებინა, ბავშვი პატარაა და რას დაკაწრავს-თქო, მაგრამ უჯრების გამოწევისას და გადაადგილებისას 1-2 ზოლი მაინც გაუჩნდა და გადავწყვიტე, ლაქით დამეფარა ზედაპირი. გარაჟში ვიპოვე Corella ხის ზედაპირის დამცავი, სატესტოდ უკანა მხარეს გადავუსვი. რეალურად ლაქის გამოყენება იმიტომ არ მინდოდა, რომ პრიალა ზედაპირი არ მიყვარს. მწვანე შეფერილობის აღმოჩნდა, ძალიან გამიმართლა. არც სიპრიალე მისცა მაინცდამაინც, ამიტომ გადაწყდა - ლაქი გადავუსვი.
თუ გინდათ, რომ ლაქი სწორად განაწილდეს, უმჯობესია მარლა ან რბილი ნაჭერი გამოიყენოთ და ისე გადაუსვათ, მაგრამ მე ჯერ ფუნჯით ვადებდი ლაქს და შემდეგ ბამბის ნაჭრით ვაპრიალებდი. ცოტა არათანაბრად ნაწილდებოდა ფერი და ძალიან მოუხდა.
ვუალა! მზადაა :)

გამოყენებული მასალა: ელექტრო ხის გასაპრიალებელი. საღებავები, რბილი ფუნჯი და ბამბის ნაჭერი. რჩევა: ლაქის წასმისას კარგი იქნება, თუ ხელთათმანს გამოიყენებთ. მე შიშველი ხელებით გავაკეთე და ძლივს მოვიშორე.



16.7.16

გრანადა

ბარსელონაც ლამაზია, ვალენსიაც არ ჩანდა ცუდი (ღამით რაც ვნახეთ), მაგრამ გრანადა ყოფილა ურთიერთობა. ალბათ სიტუაციამაც განაპირობა, თორემ მარტო რომ დამსვა ბაუნტის პლაჟზე, კი ლამაზი იქნება, მაგრამ 2 საათში მოვკვდები მოწყენილობით და აღარასდროს მომინდება იქ დაბრუნება.

საკმაოდ შორია ვალენსიადან გრანადა, ღამის ოთხზე გასულები შუადღისთვის ჩავედით. სახლი შეცდომით ღამის 11-ზე გვქონია დაჯავშნული და რომ დავურეკე ჰოსტს, ჯერ არ გველოდა. დაღლილებმა და ნერვებმოშლილებმა დავცხეთ, დავიშალეთ და მოკლედ, ერთ საათში ჰოსტმაც მიგვიღო.
ინგლისური არ იცოდა და google translate-ის დახმარებით მშვენივრად ვიკონტაქტეთ. სახლი იყო ძალიან კარგ ადგილზე, ძალიან დიდი და კარგი. დავიძინებთ და მერე გავიდეთო. მე კიდევ არ მინდოდა ძილი, მობილური ავიღე, დივანზე წამოვჯექი, ადგილებს ვნიშნავდი რუკაზე, რაც უნდა მენახა და... სამ საათში ასე დამჯდარს გამეღვიძა :დ
საღამოს გავედით გარეთ, გვშიოდა. ტურისტულ ქუჩაზე ერთ-ერთ კაფეში დავსხედით და აქ გავიცანით პირველი ღმერთი კვების დარგში. საოცრად გემრიელი იყო ყველაფერი. წამოსვლისას ლიმონჩელოები გვაჩუქეს და იქიდან ისეთი გაბედნიერები წამოვედით, ყველა გვიყვარდა.
გრანადაში კარგი წესი აქვთ, ლუდს თუ შეუკვეთავთ, ტაპასი მოყვება უფასოდ. ტაპასი შეიძლება იყოს პურზე შემოდებული ძეხვი, ძეხვი და ყველი და თქვენ წარმოიდგინეთ ბრინჯის ღომი და ხარჩოც კი. ჯამში 1 ლუდის ფასად გემრიელად ჭამ და იაფადაც გამოდიხარ.
ღამე ბევრი ვისეირნეთ, იქაური ზილინა-ზილინაც ვნახეთ, ნაყინები დავაგემოვნეთ, პატარა მინდორიც ვიპოვეთ წამოსაკოტრიალებლად და ბედნიერებმა დავიძნეთ.
მეორე დღეს წავედით Alhambra ციხესიმაგრის სანახავად. ეს ის ადგილია, Game of Thrones რამდენიმე ეპიზოდი რომ გადაიღეს. ლამაზი ადგილია ძალიან, ეზოში შესვლაც უფასოა და ისე ფასიანი ადგილების ნახვა თუ გინდათ, 2-3 კვირით ადრე დაიჭირეთ თადარიგი, თორემ მივალ-ვიყიდი ასეთი რამ არ ხდება.
გრანადა იყო პირველი ადგილი, სადაც მდინარე ვნახეთ, ნამდვილი მდინარე :))

ისე მოგვეწონა აქაურობა, რომ მეორე ღამითაც დავრჩით, ოღონდ სახლის შეცვლა მოგვიწია, მაგრამ იგივე ჰოსტმა გვიპოვა თითქმის იგივენაირი სახლი ოდნავ მოშორებით, თუმცა ესეც კარგი ადგილი იყო.
იქ ყოფნის მეორე დღეს დავადექით გზას საბოდიალოდ. საქართველო-ესპანეთის თამაშს შევესწარით. თეო შევარდა ბარში და ჩვენ ვართო, ბარმენს ახარა, მაგრამ მაინცდამაინც არ გაუხარდა და გამოვედით, სხვა ბარში გადავინაცვლეთ და გამარჯვების აღსანიშნავად თითო ლუდი და ნაჩუქარი ტაპასები მივირთვით. მერე იყო რაღაც როკ-კაფე, შოთები 1 ევრო ღირს. ნაყინი მოგვინდა და დაკეტილი სანაყინე გაგვიხსნა კეთილმა ქალმა (ჩვენს მერე კიდევ რამდენიმე კლიენტი შევიდა :დ) და ბოლოს, დღის დასაგვირგვინებლად არც კი ვიცი რატომ, კარაოკე ბარში აღმოვჩნდით.

რჩევები:
ალჰამბრას ბილეთები იყიდეთ 2-3 კვირით ადრე ონლაინ.
ყველგან მოითხოვეთ ლუდი და ტაპასი მიიღეთ საჩუქრად.
აქაც არის პატარა 24 სთ-იანი მაღაზიები.
La Chicota ქვია იმ კაფეს, სადაც ვიყავით და ჩავსკდით. აუცილებლად ეწვიეთ და ჩაეხუტეთ მიმტან ქალს ჩვენი სახელით. კიდევ ერთი მიმტანი კაცი იყო, ფიტნეს ჟურნალიდან ამოჭრილს ჰგავდა.