12.8.16

ესპოზენდე / Esposende

ამ პატარა ქალაქს ცალკე პოსტი ეკუთვნის. უფრო სწორად, იმ გესთჰაუსს, სადაც აღმოვჩნდით.
პორტოში სახლის მოძებნა არ იყო იოლი. პირველი ღამე დასარჩენი არ გვქონდა, ამიტომ სადღაც აეროპორტთან ახლოს მდებარე საკურორტო ქალაქში დავჯავშნეთ გესთაუსი. მარტო გამოსაძინებლად გვჭირდებოდა, მაგრამ ისეთი საყვარელი ადგილი აღმოჩნდა, სიამოვნებით დავრჩებოდი 1-2 ღამე.

ადმინისტრატორი გოგო ძალიან სასაცილო იყო, ინგლისური ცუდად იცოდა და ყველაფერზე OK? იძახდა. გესთჰაუსი იყო ძალიან ლამაზი, პატარა საყვარელი ეზოთი. მაცივარში ცივი ლუდი, ლიმონათი და იოგურტები იდო, აიღებდი და მაცივარზე შემომდგარ ვედროში 80 ევრო ცენტს ყრიდი. მაფინებიც ელაგა მაგიდაზე. აუჰ, მასეთი სახლი მინდა თბილისში :D

პენსიონერული დასვენება თუ მოგინდათ, აუცილებლად ეწვიეთ აქაურობას.




11.8.16

Costa de Caparica

Costa de Caparica - სამოთხე! უფრო სწორად, სერფერების სამოთხეა, თორემ ოკეანე ისეთი ცივია, ფეხი რომ ჩავყავი, კინაღამ ჩავიფსი. არც საცურაო ადგილია, სამაგიეროდ შეგიძლია კაგოტრიალდე ოქროსფერ ქვიშაზე და დაიკიდო ყველაფერი.

სერფინგის სწავლაც არ ჯდება ძვირი, თუ გადაწყვეტთ.

9.8.16

ლისაბონი

რონდას შემდეგ გეზი პირდაპირ პორტუგალიისკენ ავიღეთ. გადაწყვეტილი გვქონდა, რომ სადმე პორტუგალიაში გვესადილა, ამიტომ არ ვჭამე და როგორც კი საზღვარი გადავლახეთ, შიმშილმა თავი შემახსენა.
გზად ფაროში შევიარეთ, თან დასათვალიერებლად, თან საჭმელად.
ფარო საპორტო ქალაქია თუ სოფელი. არ ვიცი, ძალიან პატარაა. რაღაც მოედანია შუაში მანდარინის ხეებით, ძეგლით და კაფეებით, რომელიც დაკეტილი დაგვხვდა, არადა მენიუში ბატის ხორცი ჰქონდათ და გასინჯვას ვაპირებდი.
ძალიან ცხელოდა. პირველი, რაც გაგვიკვირდა, იქვე პორტის კაფეში მიმტანი კაცი იყო, რომელმაც ინგლისური იცოდა. გაგვიკვირდა, იმიტომ, რომ ესპანეთში ჭირდა ინგლისურად კომუნიკაცია.
უგემურად მივირთვით და დავტოვეთ იქაურობა.

ლისაბონამდე შორი იყო. აი, პორტუგალიის საზღვარი როგორც კი გადავკვეთეთ, მაშინვე მოუვლელი ყვავილები, დალატკული გზები დაიწყო. აქ უფრო მეტი ფასიანი გზის ნიშანი დგას, თუმცა საფასური მანქანის ზომით ითვლება და რაღაც ხურდებია, რომელიც 20 ევრომდე (მგონი) ავიდა.

ლისაბონში რომ ჩავედით, ბნელოდა, ათის ნახევარი იყო. ყოფილხართ ლისაბონში? ძველ ქალაქში ვიწრო, ქვაფენილიანი გზები, ერთი მანქანა რომ გაივლის კომფორტულად, არადა ორმხრივი მოძრაობა როა და შუაში ტრამვაის ლიანდაგები გადის. წარმოიდგინეთ ეს ყველაფერი, დიდი მინივენი და + სახალხო ზეიმი! ტროტუარებზე მიჩერებული მანქანებით და  ხალხით იყო იქაურობა გადაჭედილი, ყველა კუთხეში მაყალი ენთო, მუსიკა ხმამაღლა და ნასვამი ხალხი. მოკლედ, იქაურ თბილისობაზე ამოვყავით თავი. home, sweet home.

ჰოსტი 10-ზე გველოდებოდა. მანქანა ვერაფრით დავაპარკინგეთ. სახლსაც ვერ ვაგნებდით. ბოლოს, სადღაც მივაჩერეთ მანქანა და სამნი წავედით სახლის მოსაძებნად. ძლივს ვიპოვეთ, გასაღები გამოვართვით და წამოვედით უკან, მანქანისკენ, გზად პარკინგიც უნდა მოგვეძებნა. ერთგან კი ვნახეთ, მაგრამ "სტაიანშიკები" ისეთი მთვრალები იყვნენ, ნაქირავები მანქანის დატოვება ვერ გავრისკეთ. მოკლედ, სავსე მანქანას ამ გზებზე გაუჭირდა, ისევ ნაწილი ჩამოვედით და დავიშალეთ, ასე გამოვიდა.

12-ზე მივედით ისევ სახლში. ამასობაში გაგვახსენდა, რომ მემეს დაბადების დღე მოდიოდა. მანამდე გვქონდა გადაწყვეტილი, სიურპრიზი მოგვეწყო, მაგრამ ამ აურზაურში ვის გაახსენდა? წავედით მე და თეო ტორტის და სანთლის საძებნელად. რაღაც ბარში ვიყიდეთ კრუასანი. სანთელიც გვინდოდა. თეომ happy birthday უმღერა და მერლინ მონრო განასახიერა სანთლის ასახსნელად :D მოკლედ, ბარისტა ქალმა სადღაც ზედა თაროდან მტვრიანი სანთელი გადმოიღო, მარა ვერ მოგყიდითო. ბოლოს გადაწყვიტა, გათხოვებთ და ხვალ დამიბრუნეთო. ავიტანეთ სახლში, ჰოსტის ნაჩუქარი პორტვეინიც მოვუდგით და ასე მივულოცეთ მემეს დაბადების დღე, რომელმაც მანამდე ჩვენი ჩანთები ათრია და სულ არ ჰქონდა სადღესასწაულო განწყობა :D
ის სანთელი მეორე დღესვე წავიღე, მაგრამ ბარი დაკეტილი დამხვდა და ვალი შემრჩა, აუცილებლად უნდა დავბრუნდე.

იმ ღამეს ფეხით იმდენჯერ გავიარეთ ლისაბონის ძველ უბანში, რომ გარკვეულწილად წარმოდგენა შეგვექმნა კიდეც და ძალიან მომეწონა. ღამის სამამდე მღეროდნენ და ხმაურობდნენ ქუჩებში, მერე ჩამეძინა.


დილით პირველ რიგში მანქანა გადავაყენეთ სადღაც ტაქსების პარკინგზე, რომელიც უფასო აღმოჩნდა. ფეხით ამოვუყევით ქუჩას. არ ვიცი, როგორ უნდა ავხსნა, როგორია ლისაბონი. ძალიან მომეწონა. რაღაც ევროპას არ ჰგავს და ყველაფერი ძველია. აუცილებლად სანახავი ქალაქია.

მოვინახულეთ საუკუნის წინ აშენებული ლიფტი (Santa Justa Lift), რომელში ასვლაც 5 ევრო ღირს, მაგრამ ზემოდან საოცარი ხედი იშლება. ვიყავით წმინდა გიორგის ციხესიმაგრეში (Castelo De S. Jorge), სადაც ფარშევანგები დაბოდიალობდნენ, გავსინჯეთ საშინელი პორტვეინი, რომელსაც ბებიაჩემის გაკეთებული ანწლის ჭაჭის გემო ჰქონდა, საშინელი სანგრია და მოჰიტო, მივირთვი ნატა, იქაური ნამცხვარი, რომელსაც მოტარტალეტკო ფორმა აქვს და პონჩიკს ჰგავს გემოთი. ა, ჰო, კიდევ HM-ში ვიშოპინგეთ და ბუჟგულა დაგვეკარგა :)))

ორი ღამე დავრჩით ამ საოცარ ქალაქში. ძალიან საყვარელი და კომფორტული სახლი გვქონდა. ისე გამოვიდა, რომ ტრამვაიში ვერ ჩავჯექი, არადა ზუსტად ჩვენი აივნის ქვეშ გადიოდა.

რჩევა #1: იქაური სიმი ვიყიდეთ 5 ევროდ, სალაპარაკო წუთები და 500 მბ ინტერნეტით და რა კარგი ფასიაო, გაგვიხარდა. მერე რომ გავხსენით ბარათი, 3 ევრო ყოფილა ღირებულება. მოგვატყუეს :)))

რჩევა #2: რაღაც კაფეში შევედით და სანამ ჩვენი შეკვეთა მოიტანეს, სუფრა გაგვიწყვეს, კარაქი, ჯემი, პურები, ხამონი, ზეთისხილები. მიმტანმა გამაფრთხილა, თუ არ შეჭამთ, არც გადაიხდითო, მაგრამ ძალიან გვშიოდა და დაახლოებით 7 ევრო დაემატა ჯამში. გაითვალისწინეთ, მაინც. 

7.8.16

რონდა

რონდას ნახვა დეიდაშვილმა მირჩია. მე კიდევ ვურჩევ ყველას, ვინც ესპანეთში აპირებს წასვლას. მარბელადან გზას რომ შევუდექით, მეგონა გომბორზე გადავდიოდით. სულ აღმართი, ვიწრო გზა, ნისლი. გზის დასაწყისში მდიდრული ვილები გამოვიარეთ აუზებით, გოლფის მოედნებით და ლამაზი ბაღებით.
ძალიან ლამაზი პატარა ქალაქია ძველი ქვის ხიდით. ხიდიდან ულამაზესი ხედი იშლება ველზე. ფოტოები რომ ნახოთ, უფრო მიხვდებით რაზე ვსაუბრობ.

აი, აქედან არის ულამაზესი გადმოსახედი. შეგიძლიათ ქვემოთაც ჩახვიდეთ, მაგრამ ჩვენ გზად შევიარეთ, ამის დრო არ გვქონდა, ამიტომ მხოლოდ ხედებით დავტკბით. ხიდზე ჩასასვლელიცაა, 2 ევრო ღირს შესვლა და მიდიხართ პატარა დარბაზში, სადაც ვიდეოა გაშვებული, არაფერი საინტერესო, ამიტომ ფულის გადახდა არ ღირს.

ამ ხიდთან პარკია და იქვეა პარკინგიც, რომელიც ძალიან იაფია, ამიტომ მანქანით ჩასვლა პრობლემა არაა. მოედანზე მაკდონალდსია, მაგრამ თუ აბრას არ შეხედეთ, ვერც მიხვდებით.
კიდევ ძალიან ლამაზი ტანსაცმელი იყიდება, ორი მაისური ვიყიდე :))

5.8.16

მალაგა

მალაგას რომ ჩაწერთ google search-ში, პირველი, რასაც აგდებს, მომხიბლავი პლიაჟებია, ლამაზი ქვიშა, სუფთა წყალი... მოკლედ, ჩამოდიო, ფოტო იძახის.
ჰოდა, ჩავედით.
სახლი გარეუბანში აღმოჩნდა, ცენტრში ვერ დაპარკინგდებითო, ამიტომ ავტობუსით წავედით მალაგეტას პლიაჟზე.
გზის ერთ მხარეს ზღვაა, მეორე მხარეს - კორპუსები. აქა-იქ ძალით გახარებული პალმა, ჭუჭყიანი ქვიშა და ბინძური წყალი. მოკლედ, არაფერი განსაკუთრებული.
ძალიან დაგვწყდა გული, არ ველოდით ასეთს.
ამასობაში თეომ ვიღაც ადგილობრივებისგან გაარკვია, რომ მოშორებით ახალი პლიაჟები იყო გაკეთებული ბარებით და კაფეებით. დავიძარით იქით.
გზად კორიდას სტადიონზე აღმოვჩნდით, ვარჯიშობდნენ ტორეადორები. ძალიან სასაცილო იყო პლასტმასის ხარის დევნის ყურება.
ახალი ბულვარი ძველ ქალაქში აღმოჩნდა. ძალიან საყვარელი ადგილია, წარმოიდგინეთ, ერთ მხარეს ზღვა და ქვიშა, მეორე მხარეს კედლებზე შეფენილი სახლები და შუაში გნომების სახლები, პირდაპირ მიწიდან რომ შედიხარ და თავი თუ არ დახარე, კარში ვერ შეეტევი.
თევზის საჭმელად რაღაც პანსიონატის სასადილოს მსგავსი კაფე გვირჩიეს და ძალიან გემრიელად და მისაღებ ფასად დავაგემოვნეთ მაყალზე შემწვარი თევზის ასორტი, რვაფეხები და სანგრია. პაელა არ ვარგოდა.



მეორე დღეს ადრიანად გავუდექით გზას მარბელასკენ. დრო არ გვქონდა დასარჩენი, ზღვას გადავხედეთ, პატარა პარკში შევისეირნეთ და მაღაზიაში ხილი ვიყიდეთ. ძალიან კარგი ადგილია.

18.7.16

ძველი ტუმბოების ახალი ცხოვრება

ცოტა ხნის წინ ნაცნობისგან ძველი ავეჯი ვიყიდე. სულ მინდოდა მსგავსი ავეჯი მქონოდა და მერე გადამეკეთებინა. ეს პირველი ცდაა და კარგი გამოვიდა, მგონი. ბევრმა მკითხა, როგორ გავაკეთე, ამიტომ ჩამოვწერ ახლა ნაბიჯ-ნაბიჯ. რეალურად რთული არაა და ხელიდან ლაქის მოშორებამ უფრო მეტი დრო წაიღო, ვიდრე თვითონ განახლების პროცესმა.

1. ამოვათრიე ტუმბო გარაჟიდან, გავწმინდე, დავდგი მზეზე და შევათვალიერე. წარმოდგენა არ მქონდა, რა უნდა მექნა. ამ ძველ ავეჯს ლაქი ისე ადევს, მთლიანად აძრობა მგონი წარმოუდგენელია.
ორიგინალი

2. გავშკურკე ჯერ მსხვილი შემდეგ წვრილი შკურკით და გავწმინდე სველი ტილოთი. რეალურად ზედაპირი გავაუხეშე, რომ საღებავი კარგად დამჯდარიყო. პირდაპირ ლაქიანზე საღებავი იჭრება და კარგ ეფექტს ვერ მივიღებდი.
შესაღებად მზადაა

3. დავგრუნტე მთლიანად. გამოვიყენე dekorator-ის ექსტერიერის თეთრი საღებავის და Alpina-ს ყავისფერი გუაშის ნაზავი. მინდოდა რამე ნეიტრალური ფერი დამესვა. სახელურებზე შემოვაკარი სკოჩი, რომ ყავისფერი დამეტოვებინა. 
დაგრუნტული

4. თავიდან დაძველებას ვაპირებდი, მაგრამ მერე გამახსენდა მილიტარი მწვანე საღებავი მქონდა და მაქსის ოთახს უფრო მოუხდებოდა, იმიტომ რომ ღია ყავისფერი შპალიერია გაკრული. ერთი ფენა გადავუსვი და საკმარისი აღმოჩნდა.
შეფერილი

5. მშვენიერი გამოვიდა, მაგრამ გუაში ისეთია, ადვილად იხაზება. თავიდან ვიფიქრე, მაინც ასე დამეტოვებინა, ბავშვი პატარაა და რას დაკაწრავს-თქო, მაგრამ უჯრების გამოწევისას და გადაადგილებისას 1-2 ზოლი მაინც გაუჩნდა და გადავწყვიტე, ლაქით დამეფარა ზედაპირი. გარაჟში ვიპოვე Corella ხის ზედაპირის დამცავი, სატესტოდ უკანა მხარეს გადავუსვი. რეალურად ლაქის გამოყენება იმიტომ არ მინდოდა, რომ პრიალა ზედაპირი არ მიყვარს. მწვანე შეფერილობის აღმოჩნდა, ძალიან გამიმართლა. არც სიპრიალე მისცა მაინცდამაინც, ამიტომ გადაწყდა - ლაქი გადავუსვი.
თუ გინდათ, რომ ლაქი სწორად განაწილდეს, უმჯობესია მარლა ან რბილი ნაჭერი გამოიყენოთ და ისე გადაუსვათ, მაგრამ მე ჯერ ფუნჯით ვადებდი ლაქს და შემდეგ ბამბის ნაჭრით ვაპრიალებდი. ცოტა არათანაბრად ნაწილდებოდა ფერი და ძალიან მოუხდა.
ვუალა! მზადაა :)

გამოყენებული მასალა: ელექტრო ხის გასაპრიალებელი. საღებავები, რბილი ფუნჯი და ბამბის ნაჭერი. რჩევა: ლაქის წასმისას კარგი იქნება, თუ ხელთათმანს გამოიყენებთ. მე შიშველი ხელებით გავაკეთე და ძლივს მოვიშორე.



16.7.16

გრანადა

ბარსელონაც ლამაზია, ვალენსიაც არ ჩანდა ცუდი (ღამით რაც ვნახეთ), მაგრამ გრანადა ყოფილა ურთიერთობა. ალბათ სიტუაციამაც განაპირობა, თორემ მარტო რომ დამსვა ბაუნტის პლაჟზე, კი ლამაზი იქნება, მაგრამ 2 საათში მოვკვდები მოწყენილობით და აღარასდროს მომინდება იქ დაბრუნება.

საკმაოდ შორია ვალენსიადან გრანადა, ღამის ოთხზე გასულები შუადღისთვის ჩავედით. სახლი შეცდომით ღამის 11-ზე გვქონია დაჯავშნული და რომ დავურეკე ჰოსტს, ჯერ არ გველოდა. დაღლილებმა და ნერვებმოშლილებმა დავცხეთ, დავიშალეთ და მოკლედ, ერთ საათში ჰოსტმაც მიგვიღო.
ინგლისური არ იცოდა და google translate-ის დახმარებით მშვენივრად ვიკონტაქტეთ. სახლი იყო ძალიან კარგ ადგილზე, ძალიან დიდი და კარგი. დავიძინებთ და მერე გავიდეთო. მე კიდევ არ მინდოდა ძილი, მობილური ავიღე, დივანზე წამოვჯექი, ადგილებს ვნიშნავდი რუკაზე, რაც უნდა მენახა და... სამ საათში ასე დამჯდარს გამეღვიძა :დ
საღამოს გავედით გარეთ, გვშიოდა. ტურისტულ ქუჩაზე ერთ-ერთ კაფეში დავსხედით და აქ გავიცანით პირველი ღმერთი კვების დარგში. საოცრად გემრიელი იყო ყველაფერი. წამოსვლისას ლიმონჩელოები გვაჩუქეს და იქიდან ისეთი გაბედნიერები წამოვედით, ყველა გვიყვარდა.
გრანადაში კარგი წესი აქვთ, ლუდს თუ შეუკვეთავთ, ტაპასი მოყვება უფასოდ. ტაპასი შეიძლება იყოს პურზე შემოდებული ძეხვი, ძეხვი და ყველი და თქვენ წარმოიდგინეთ ბრინჯის ღომი და ხარჩოც კი. ჯამში 1 ლუდის ფასად გემრიელად ჭამ და იაფადაც გამოდიხარ.
ღამე ბევრი ვისეირნეთ, იქაური ზილინა-ზილინაც ვნახეთ, ნაყინები დავაგემოვნეთ, პატარა მინდორიც ვიპოვეთ წამოსაკოტრიალებლად და ბედნიერებმა დავიძნეთ.
მეორე დღეს წავედით Alhambra ციხესიმაგრის სანახავად. ეს ის ადგილია, Game of Thrones რამდენიმე ეპიზოდი რომ გადაიღეს. ლამაზი ადგილია ძალიან, ეზოში შესვლაც უფასოა და ისე ფასიანი ადგილების ნახვა თუ გინდათ, 2-3 კვირით ადრე დაიჭირეთ თადარიგი, თორემ მივალ-ვიყიდი ასეთი რამ არ ხდება.
გრანადა იყო პირველი ადგილი, სადაც მდინარე ვნახეთ, ნამდვილი მდინარე :))

ისე მოგვეწონა აქაურობა, რომ მეორე ღამითაც დავრჩით, ოღონდ სახლის შეცვლა მოგვიწია, მაგრამ იგივე ჰოსტმა გვიპოვა თითქმის იგივენაირი სახლი ოდნავ მოშორებით, თუმცა ესეც კარგი ადგილი იყო.
იქ ყოფნის მეორე დღეს დავადექით გზას საბოდიალოდ. საქართველო-ესპანეთის თამაშს შევესწარით. თეო შევარდა ბარში და ჩვენ ვართო, ბარმენს ახარა, მაგრამ მაინცდამაინც არ გაუხარდა და გამოვედით, სხვა ბარში გადავინაცვლეთ და გამარჯვების აღსანიშნავად თითო ლუდი და ნაჩუქარი ტაპასები მივირთვით. მერე იყო რაღაც როკ-კაფე, შოთები 1 ევრო ღირს. ნაყინი მოგვინდა და დაკეტილი სანაყინე გაგვიხსნა კეთილმა ქალმა (ჩვენს მერე კიდევ რამდენიმე კლიენტი შევიდა :დ) და ბოლოს, დღის დასაგვირგვინებლად არც კი ვიცი რატომ, კარაოკე ბარში აღმოვჩნდით.

რჩევები:
ალჰამბრას ბილეთები იყიდეთ 2-3 კვირით ადრე ონლაინ.
ყველგან მოითხოვეთ ლუდი და ტაპასი მიიღეთ საჩუქრად.
აქაც არის პატარა 24 სთ-იანი მაღაზიები.
La Chicota ქვია იმ კაფეს, სადაც ვიყავით და ჩავსკდით. აუცილებლად ეწვიეთ და ჩაეხუტეთ მიმტან ქალს ჩვენი სახელით. კიდევ ერთი მიმტანი კაცი იყო, ფიტნეს ჟურნალიდან ამოჭრილს ჰგავდა.





14.7.16

ვალენსია

ხო, ეს ძალიან საინტერესო ამბავია, რომ მახსენდება, მეცინება და ჯერ ვერ ვხვდები, კარგად მოვიქეცით თუ ცუდად.
ვალენსიისკენ რომ დავიძარით, სახლი არ გვქონდა მოძებნილი. რაღაც ჰოსტელი ვნახე, ფოტოებზე კარგი იყო, ადგილიც გვაწყობდა და რევიუებიც ნორმალური, შეფასება სადღაც 8/10-დან. შევათანხმე ბავშვებთან, ფასიც გვაწყობდა (10 ევრო) და დავჯავშნეთ.
თორმეტი იყო რომ ჩავედით, მოვძებნეთ ჰოსტელი, დავრეგისტრირდით, მოგვცეს თეთრეული და აგვიშვეს ოთახებში. მანქანა იქვე ხიდს გადაღმა კორპუსებს შორის პარკინზე დავტოვეთ.
გაყოფა გვიწევდა, 4 სხვა ოთახში, ორნი სხვაგან. მე და თეო ავედით ზედა სართულზე. ალბათ 9-10 კვადრატული მეტრი იქნებოდა ექვსკაციანი დორმი. კართანვე იდგა ჩვენი საწოლები. ერთი პატარა ფანჯარა ჰქონდა ოთახს, ჰაერი არ იყო, სივიწროვე. ნუ, კარგი.
ტუალეტში ქაღალდი არ იყო, ძირს გუბე იდგა. როგორც აღმოჩნდა, ხელსაბანი ყოფილა შხაპიც, ფარდას გადაიფარებ და იქვე დგახარ, ბანაობ. ბანაობის თემაც გამოირიცხა.
ჰოსტელს ვერანდა ჰქონდა მშვენიერი, დიდი დივანიც იდგა გაშლილი, გარეთ დაძინებაც შეიძლებოდა.
გავედით გარეთ, გვშიოდა, გვწყუროდა. მაკდონალსი იყო მხოლოდ ღია, ისიც 15 წუთში იკეტებოდა. სასწრაფოდ ვიყიდეთ საჭმელი და გამოვედით პარკში.
საყვარელმა ტარაკანამ გადაგვირბინა. მოზრდილი იყო, დაფრინავდა. არ შევიმჩნიეთ, ქუჩაში ტარაკანა რა გასაკვირია.
დასალევად სადმე ბარში უნდა შესულიყავი, გარეთ ბოთლს არ გატანდნენ, შიგნით ცხელოდა, მაღაზიები დაკეტილი იყო, მხოლოდ ცხრაჯერ გაყინულ-გამლღვალი ლუდი შეგეძლო გადამყიდველ პაკისტანელებთან გეშოვა.
ქუჩები სავსე იყო ბომჟებით. სანამ რამე დასაჯდომს ვიშოვიდით, მოვიარეთ მთელი ძველი ქალაქი და ვნახეთ ყველა ღირსშესანიშნაობა გარედან.
ბოლოს გადავწყვიტეთ ვერანდაზე დავმსხდარიყავით და დაგვეგეგმა მეორე დღე. ვერანდა დაკეტილი დაგვხვდა.
გაქცევის გეგმას ვამუშავებთ
ჩამოვედით ფოიეში, დავსხედით, ლეპტოპი გადავხსენით და მიმღების ბიჭმა 5 წუთში დაიშალეთ, შუქს ვაქრობო.
სანამ ავდექით, ჯერ ერთმა ტარაკანამ გაგვირბინა ფეხებში (ჰოსტელის ფოიეში), მერე მეორემ, მესამემ და გამოვიქეცით გარეთ.
ვსხედვართ და ვფიქრობთ, რა ვქნათ. მანქანაში ექვსივე ვერ დავეტევით, ნაწილს ოთახში შესვლა აღარ უნდა. ამ ფიქრში და ბოდიალში კი გავიდა დრო. ბოლოს გადავწყვიტეთ, რომ გვეცადა დარჩენა.
ავედით მე და თეო ოთახში. ტანზე გახდა არც გვიფიქრია. დავწექი და ვერ ვისვენებ, მგონია ტანზე დამდის ყველა ტარაკანა, რაც ვნახე. 5 წუთში თეოს მივწერე, წავედით აქედან-თქო და გამოვედით ჰოსტელიდან. დანარჩენები ისევ გარეთ იყვნენ.
სხვა საიტზე უნახავთ შეფასებები და ტარაკანას უკბენია ერთი ტურისტისთვის. ღამის 4 საათი იყო, სხვა დასარჩენს ვერ ვნახავდით, ვალენსიაზე გული ავიცრუეთ და გადავწყვიტეთ, გრანადაში წავსულიყავით. დავჯავშნეთ სასწრაფოდ სახლი და გავიქეცით მანქანისკენ.
ხიდზე გადასვლისას უშველებელმა ვირთხამ გადაგვირბინა :დ
ეს იყო იმ ღამის დაგვირგვინება.
დავჯექი საჭესთან და გუდბაი ვალენსია.
ეს ჰოსტელია და არ გაეკაროთ Center Valencia Youth Hostel

9.7.16

ბარსელონა

ქალაქზე
ძალიან ლამაზია ბარსელონა, ლამაზი ქუჩები, შენობები, სისუფთავე, მაგრამ კანალიზაციის სუნია, ძველი სისტემა ჰქონიათ. ძალიან ბევრი მოპედი და მოტოციკლეტი დადის, ტაქსებისა და ავტობუსებისთვის ცალკე ზოლებია გამოყოფილი და საცობი არ შეგვხვედრია. ძირითადად დავდიოდით ფეხით და იშვიათად მეტროთი და ავტობუსით.

ვიწრო ქუჩებიდან პატარა მოედნებზე გადიხარ, მერე ისევ ვიწრო ქუჩები და ასე. ბულვარიც კარგია, წყალიც არ ჩანდა ცუდი (სამწუხაროდ ვერ ვიცურავე).


რა ვნახე
Sagrada Familia - ფოტოებზე ხომ ჩანს უზარმაზარი, მაგრამ ახლოდან კიდევ უფრო დიდია. შიგნით შესვლა თუ გინდათ, სჯობს ონლაინ იყიდოთ ბილეთი, თორემ თუ ბევრი ხალხია, არ შეგიშვებენ და შიგნიდან ნახვა ნამდვილად ღირს. მზე რომ ვიტრაჟებს მიადგება, ძალიან ლამაზი სანახაობაა.
La Rambla - ჩვენებური რუსთაველი, ტურისტული ქუჩა ბარებით, სავაჭრო ცენტრებით, კაფეებით და ძალიან ბევრი ხალხით. ღამის საათებში მეძავებით და ლუდის გამყიდველებით სავსე.
Park Guell - აქაც ონლაინ იყიდეთ ბილეთები. ჩვენ არ ვიყიდეთ, მაინც პარკია და როგორ ვერ შევალთო და ვერ შევედით. უფასო ნაწილში შევისეირნეთ და გადავიხედეთ, მაგრამ ვერაფერიც ვერ დავინახეთ.
Casa Batllo - გაუდის შედევრი. ტურში შედის აუდიო/ვიდეო გიდიც და ძალიან კარგი გაკეთებულია. გადავსებულ დარბაზებს ხედავ ცარიელს და გაუდის ჩანაფიქრები ცოცხლდება. აივანზე გასვლა თუ შემოგთავაზეს, გაიღიმეთ და უარი უთხარით, თორემ გარეთ დამონტაჟებული კამერა გადაგიღებთ ფოტოს და 12 ევროს აგახევენ გასასვლელში (კარგი ფოტო გამოვიდა, მაგრამ მაინც ძვირია :D )
პიკასოს მუზეუმი - აუცილებლად აიღეთ აუდიო გიდი. ძალიან კარგი კოლექციებია. გავოცდი, ძალიან კარგი ნამუშევრებია და სახალისო ისტორიებსაც მოისმენთ.
CosmoCaixa - ტექნოლოგიების მუზეუმი. სულ რაღაც 4 ევროდ შეგიძლიათ გაერთოთ, ისიამოვნოთ, განათლდეთ. მოკლედ, არაფრით შეიძლება აქ არწასვლა. პლანეტარიუმი ყოფილა საოცრება, მაგრამ დაკეტილი დაგვხვდა, ამიტომ დილიდანვე მიდით.

საჭმელ-სასმელი
აუცილებლად ჭამეთ პაელა (პაელია/ paella). ბრინჯია ზღვის პროდუქტებით ან სხვა ვარიაციებიც არსებობს, ტომატიანი პურები, ტაპასები (ყველა აპეტაიზერი ტაპასია) და დალიეთ სანგრია. დეიდაშვილმა წამიყვანა რესტორანში და ყველაფერი გამასინჯა. იმდენი ვჭამე, ვეღარ ვსუნთქავდი.
თუ იაფად გინდათ გამოძვრეთ, კარფურში შეგიძლიათ იყიდოთ მზა სენდვიჩები 1 ევროდ. ასევე, პატარა მარკეტებია ყველა ქუჩაზე, გვიანობამდეც მუშაობს და თუ საშუალება გაქვთ, შეგიძლიათ სახლშიც მოამზადოთ.
ადგილობრივი ბარებიდან გირჩევთ Michael Collins Bar, სამის ნახევრამდე მუშაობს. ტურისტები არ იყვნენ. ჩვენთან რომ ბარებია ქიაჩელზე, რაღაც მსგავსია, ცოცხალი მუსიკით, ხმაურით, ლუდებით.
წამოსვლის წინ მეგობრის რჩევით წავედით აბსენტით ცნობილ ბარში Bar Marsella, რომელიც საბჭოთა კავშირის სახინკლეს უფრო გავდა. ძალიან გემრიელი მოჰიტო დავლიეთ. აბსენტიც გავსინჯეთ, მაგრამ ერთი ჭიქა ოთხმა გავიყავით, შესაბამისად მწვანე კაცუნებიც არ გვინახავს. წამოსვლისას ბარმენმა ჩიპსები გვაჩუქა. ლა რამბლასთან ახლოსაა და თუ მოხვდებით, აუცილებლად შეისეირნეთ.

ჰოსტელი
სახლი გვქონდა დაქირავებული, მაგრამ ბოლო დღეს ჰოსტელში დავრჩით და ძალიან კარგი ადგილი აღმოჩნდა. ლოკაცია კარგი იყო, სიტუაცია უფრო კარგი (ერთი ღამით რაც ვნახეთ), დაცვა, სისუფთავე, მოკლედ, თუ დაგჭირდათ, შეგიძლიათ დარჩეთ St Christopher's Inn Barcelona Hostel. თან იქონიეთ პატარა ბოქლომი ჩანთების ჩასაკეტად, თორემ არ აქვს.

რჩევები
-ბილეთები იყიდეთ ონლაინ, აირიდებთ რიგებს და დაზოგავთ დროს.
-შეგიძლიათ იყიდოთ 10 გასვლიანი ბილეთები ტრანსპორტისთვის, მეტროშიც მოქმედებს და ავტობუსშიც.
-ბრელოკების და სუვენირებისთვის შეგიძლიათ საგრადა ფამილიასთან აისეირნოთ, 3-4 ევროიანი ბრელოკები 1 ევროდ ვიყიდე შევაჭრების გარეშე.
-მაკდონალდსში თუ შეხვალთ, აპარატებიდან შეუკვეთეთ კომბო მენიუ, ძალიან იაფი გამოდის (3-4 ევრო) და ურიგოდ იღებთ.


8.7.16

მანქანით ევროპაში

მას მერე, რაც ესპანეთი-პორტუგალია მანქანით შემოვირბინეთ, ბევრი მეკითხება, როგორ დავიქირავეთ მანქანა, როგორ ვიარეთ, როგორი გზებია, რა უნდა გაითვალისწინონ და ა.შ.

მანქანის დაქირავება
ბევრი კომპანიაა, რომელიც მანქანას აქირავებს. ჩვენ გვირჩიეს, რომ სჯობს, ამერიკიდან დავჯავშნოთ, ვიდრე ევროპიდან. არ ვიცი, რატომ, მაგრამ ასე უფრო იაფი გამოდის. ვინაიდან ექვსნი ვიყავით, მინივენი გვჭირდებოდა. შევარჩიეთ მანქანა europcar.com-ზე, ოპელ ზაფირა, მექანიკა, 450$ გამოდიოდა 9 დღე. ვინაიდან ბარსელონიდან მიგვყავდა მანქანა და პორტოში ვაბრუნებდით, საიტმა დაგვიწერა დამატებით 350 ევრო, მაგრამ ჩაბარების დროს არ გადაგვახდევინეს არაფერი და ჩვენც ბედნიერები გამოვიძურწეთ იქიდან.
მანქანის არჩევისას შეზღუდულია მგზავრების და ბარგის რაოდენობა, თუმცა არავის შეუმოწმებია რამდენი დავსხედით, გასაღები მოგვცეს, პარკინგზე ჩავედით და ოპელის ნაცვლად დაგვხვდა პეჟო. მსგავსი შემთხვევები ხდება ხოლმე.
ოფისში მისვლისას ლურჯი მართვის მოწმობები დაიწუნეს. მიზეზი ვერ გავიგეთ, სავარაუდოდ იმიტომ, რომ ლურჯზე საბუთის ტიპი წერია ქართულად და ფრანგულად და ახალ, თეთრ მოწმობებზე ქართულად და ინგლისურად. გაგვიმართლა, თეთრი მართვის მოწმობა აღმოაჩნდა ბუჟგულას და ის დავარეგისტრირეთ მძღოლად, თუმცა საჭესთან არ დამჯდარა.
საიტზე ისიც წერია, რომ დამატებით მძღოლზე 11 დოლარი ემატება დღეში, მაგრამ არ შევიმჩნიეთ და მე და გურამი ვენაცვლებოდით ერთმანეთს, აქაც დავზოგეთ თანხა.
ოპერატორი გულმოდგინეთ ცდილობდა დაგვეზღვია საბურავები. ამაზეც უარი განვაცხადეთ, არც დაგვჭირვებია.

გზები და პარკინგი
ბარსელონაში მანქანით თითქმის არ გვივლია, ბარგის წამოსაღებად გავიარეთ, ორი წუთით მივაჩერეთ მანქანა სახლთან, ჩავყარეთ ჩანთები და წავედით ტექნოლოგიების მუზეუმში. იქაც ადგილობრივ პარკინგზე გავჩერდით ცოტა ხნით, შესაბამისად პარკინგის საფასურიც არ გადაგვიხდია, ამიტომ არ ვიცი როგორ მუშაობს.
ბარსელონადან წავედით ვალენსიაში. სიარული თითქმის სულ ავტობანზე გვიწევდა. გზა კარგია, შუაში გამყოფი ზოლია, გარშემო ხრიოკი მიწები, მაქსიმალური სიჩქარე 120 კმ/სთ_ში, ამიტომ მოზაბეზრებელიცაა. ხედები არ იცვლება და კარგი მანქანის და გზის ფონზე სიჩქარეც საკმაოდ დაბალია. ყოველ 30-40 კმ-ში გასაჩერებელი პუნქტებია ბენზინგასამართი სადგურებით, მაღაზიებით, კაფეებით და ტუალეტებით.
გზა ფასიანია, ამიტომ პერიოდულად გვიწევდა ბილეთის აღება და ბოლოს რომელიმე დიდი ქალაქის შესასვლელში თანხის გადახდა. აუცილებლად იქონიეთ თანხა ბარათზე, შეარჭობთ, ჩამოგეჭრებათ და გააგრძელებთ გზას.
ვალენსიაში მანქანა გავაჩერეთ სადღაც ახალ ქალაქში, ჰოსტელში მიგვასწავლეს უფასო პარკინგი. გრანადაში სახლთან ახლოს პარკინგზე გავაჩერეთ მანქანა, ჰოსტმა 10 ევროდ მოგვცა ადგილი, ისე ბევრად ძვირი ღირდა. რონდაში ფასიანი პარკინგი იყო პარკთან ახლოს, საკმაოდ იაფი გამოდიოდა, 2 საათში 5 ევრომდე გადავიხადეთ. მალაგაში ისეთ გარეუბანში აღმოჩნდა სახლი, რომ იქვე გავაჩერეთ მანქანა და ცენტრში ავტობუსით გავედით.
საზღვარი არის ძალიან სასაცილო, გადიხარ რკინის თაღში და პორტუგალიაში ხარ. აქ უფრო მეტი სიმწვანეა და გზებიც დალატკული. გზები ფასიანია, მაგრამ მანქანის ტიპის მიხედვითაა განსაზღვრული ტარიფები.
ლისაბონში პარკინგზე არც იოცნებოთ. ჩვენ ჩასვლას დღესასწაული დამეთხვა და ისეთი არეულობა იყო, სამ საათზე მეტი მოვუნდიდთ ადგილის პოვნას. გზები ისეთი ვიწროა, ერთი მანქანა რომ გაეტევა, არადა ორმხრივი გზაა და ტროტუარზე მანქანებია გაჩერებული. იმ ღამეს დავტოვეთ სადღაც სახლიდან მოშორებით, მეორე დღეს კიდევ უფრო შორს გადავაყენეთ სადღაც უფასო პარკინგზე, ტაქსების გაჩერებას უფრო გავდა. ცოტა სარისკოა ცენტრში გაჩერება, ვიწრო ქუჩების გამო ვინ სად გაგისმევს, ვერ გათვლი, თან თუ მანქანაც დაქირავებულია, მითუმეტეს.
პორტოში ჩასვლისას მანქანა ჩავაბარეთ აეროპორტში, ბარგის ნაწილი აეროპორტშივე ჩავკეტეთ და ფეხით გავუდექით გზას.

საერთო ჯამში, მანქანით მოგზაურობა ბევრად იაფი დაგვიჯდა, ფასიანი გზების, საწვავის და ქირის ჩათვლით კაცზე დაახლოებით 110 ევრო გამოვიდა.